Wrodzony zespół defektów neutrofilów związany z mutacjami w VPS45 AD 5

Oceny molekularne i genetyczne były negatywne dla znanych wad wrodzonych neutrofilów. Dwóch dzieci dotkniętych chorobą przeszło hematopoetyczny przeszczep komórek macierzystych (HSCT) od dopasowanych powiązanych dawców; oboje zmarli z powodu infekcji po nieudanym wszczepieniu. Trzecie dziecko zmarło na infekcję, zanim mogło dojść do wykonania HSCT, a pozostałe dwoje dzieci czekało na zabieg. Rodzina marokańska (rodzina E) miała dwoje dzieci, u których zespół został zdiagnozowany natychmiast po urodzeniu (ryc. 1A). Objawy kliniczne u tych dwojga dzieci były podobne do objawów obserwowanych u dzieci z rodzin od A do D, w tym nawracających zakażeń i biegunki, słabego przyrostu masy ciała, powiększenia wątroby, powiększenia śledziony i nefromegalii. Ocena hematologiczna wykazała trwałą neutropenię, słabą odpowiedź na G-CSF i powtarzające się wymagania dotyczące transfuzji krwi i płytek krwi (Tabela 1). Ponadto dzieci te miały znaczne nieprawidłowości neurologiczne objawiające się opóźnionym rozwojem, ślepotą korową, utratą słuchu, cienkim ciałem modzelowatym w obrazowaniu rezonansu magnetycznego i dysrytmią w elektroencefalografii. Oba dzieci zmarły na infekcje, zanim można było wykonać przeszczep.
Rodzice dotkniętych chorobą dzieci ze wszystkich pięciu rodzin byli klinicznie zdrowi. Morfologia krwi i funkcje zabijania granulocytów obojętnochłonnych, oceniane przez badanie nadtlenkowej produkcji i aktywności chemotaktycznej, były prawidłowe u rodziców i zdrowego rodzeństwa z rodzin A, C i E (dane nie przedstawione).
Próbki pobrane z biopsji szpiku od dzieci, uzyskane przed terapią G-CSF, ujawniły nadkomórkowość, zniekształcenie tkanki krwiotwórczej, znaczące zwłóknienie siatkówki (stopień 3 z 4) i zwłóknienie kolagenowe (Figura 1C). Leukocyty dominowały. Występowała zwiększona liczba dojrzałych neutrofili, z których wiele rozszerzyło się z ich normalnego centralnego międzycząsteczkowego umiejscowienia w paratrabekularne przestrzenie. W obszarach zwłóknieniowych neutrofile charakteryzowały się głównie hipolobulacją jądrową i bladą cytoplazmą. Zauważono również liczne jądra apoptotyczne (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Normalne czerwone krwinki były nieznacznie hipoplastyczne; megakariocyty miały prawidłową liczbę i cechy morfologiczne. Zwłóknienie stwierdzono we wszystkich próbkach biopsyjnych, ale bez aberracji chromosomowych lub cech mielodysplazji.
Mikroskopia elektronowa neutrofili obwodowych u pacjentów B-II-10 i D-II-8 ujawniła niedojrzałe komórki sugerujące nieprawidłowe różnicowanie szpikową19 (ryc. 1D). W porównaniu z granulocytami obojętnochłonnymi z dobranych pod względem wieku zdrowych osób kontrolnych, neutrofile z dwóch dzieci dotkniętych chorobą zawierały mniej granulek (aureofili) i bardziej obfite mitochondria; aparat Golgiego i szorstka retikulum endoplazmatyczna były bardziej rozwinięte, a chromatyna i cytoplazma były mniej skondensowane
[hasła pokrewne: wyszukiwarka skierowań na leczenie sanatoryjne, kolendra mielona, oddawanie krwi ankieta ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: kolendra mielona oddawanie krwi ankieta wyszukiwarka skierowań na leczenie sanatoryjne