Chirurgia a terapia fizyczna dla łzy łąkotki i choroby zwyrodnieniowej stawów AD 8

Zdarzenia niepożądane po 12 miesiącach u wszystkich pacjentów przydzielonych do leczenia. Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w częstości występowania ogólnych lub specyficznych zdarzeń niepożądanych. W 12-miesięcznym okresie obserwacji poważne zdarzenia niepożądane wystąpiły u 3 uczestników przypisanych do artroskopowej częściowej meniskedektomii, a 2 osoby otrzymały samą terapię fizyczną (w tym jedną śmierć w każdej grupie); zdarzenia niepożądane ocenione jako nasilenie łagodne lub umiarkowane wystąpiły u 15 uczestników w grupie artroskopowo-częściowej meniscektomii i 13 osób w grupie z fizykoterapią (Tabela 3). Całkowita wymiana stawu kolanowego (zakodowana nie jako zdarzenie niepożądane, ale raczej jako wskazanie do przerwania badania) została przeprowadzona u 5 uczestników przypisanych do artroskopowej częściowej meniscektomii i 3 uczestników przydzielonych do samej terapii fizycznej (ryc. 1). Dyskusja
W tym siedmiotysięcznym randomizowanym, kontrolowanym badaniu z udziałem pacjentów z objawami w wieku 45 lat lub starszych z łzami łąkotkowymi i obrazującymi objawami łagodnej do umiarkowanej choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego, nie było znaczących różnic w wielkości poprawy stanu funkcjonalnego i bólu po zabiegu. 6 i 12 miesięcy pomiędzy pacjentami, którzy przeszli artroskopową częściową meniscektomię z pooperacyjną fizjoterapią a pacjentami przypisanymi do znormalizowanego schematu fizykoterapii. Te wyniki osiągnięto z 30% stopniem przejścia do artroskopowej częściowej meniscektomii po 6 miesiącach. W ciągu 12 miesięcy wśród 169 uczestników (z których nie wszyscy dostarczyli dane w ocenie rocznej), wskaźnik przejścia do chirurgii wyniósł 35%.
W poprzedniej małej, jednoośrodkowej, randomizowanej, kontrolowanej próbie porównującej artroskopową częściową meniscektomię ze standardową fizykoterapią dla pacjentów z objawami ze łzami łąkotek i chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego, obie grupy miały podobne wyniki funkcjonalne po 6 miesiącach, a podobieństwo między grupami utrzymywało się przez 5 lat obserwacji.8,9 Według naszej wiedzy, jest to pierwsza duża, wieloośrodkowa, randomizowana, kontrolowana próba, mająca na celu zbadanie skuteczności artroskopowej częściowej łąkotki w porównaniu ze znormalizowanym schematem fizykoterapii.
Chirurgiczne, randomizowane, kontrolowane badania przedstawiają wyzwania metodologiczne, w tym przenikanie z jednej grupy do drugiej.24,25 Aby uwzględnić rozjazdy, określiliśmy dodatkowy wynik a priori, w którym pacjenci zostali uznani za mających udaną odpowiedź na leczenie, jeśli uzyskali poprawę w co najmniej 8 punktów w skali funkcji fizycznych WOMAC (różnica istotna klinicznie) i nie przeniosły się z przypisanego im leczenia. Ogółem 67% pacjentów przydzielonych do artroskopowej częściowej meniscektomii osiągnęło ten próg sukcesu, w porównaniu z 44% pacjentów leczonych samą fizykoterapią
[więcej w: acetazolamid, belimumab, dentysta Lublin ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: acetazolamid belimumab dentysta Lublin